Eskiden bazı şeyler ne kadar da farklıydı

O zamanlar sorsalar hiç bilemezdim böyle olacağını

Ne kadar çok seviyordum seni

Her an seni görmek, seninle konuşmak istiyordum

Her fırsatta yanında olmak istiyordum

Hiç çıkmıyordun aklımdan

Kimseyle paylaşmak istemiyordum seni

Elimden gelse kimse görmesin diye saklardım herkesten

Hayallerimde bir tek sen vardın

Saçının tek bir teline zarar geleceğini bilsem seve seve verirdim canımı

O derece seviyordum seni…

 

Sonraları nefret etmeye başladım

Çok kızdım sana

Belki dilim bir şey söylemedi ama kalbim hiç susmadı

Umudumu kaybetmemek için direndim

Defalarca savaş verdim kendimle

Ne kazanabildim ne de kaybettim

Bir yanım boş ver derken diğer yanım “sensiz olmaz” diye haykırdı

Çok gözyaşım aktı

Yanaklarımdan sessizce süzüldüler

Gizledim herkesten

Erkekler ağlamaz diye öğrendim ben

Hep güçlü görünmeye çalıştım

Oysa dokunsan ağlayacaktım

Keşke dokunsaydın

Belki kaybetmezdim umudumu

Düşmezdim bu boşluğa

Yaşayan bir ölüye dönüşmezdim belki de…

 

Hayata tutunmaya çalıştım

Yüzüm gülerken içim kan ağlıyordu

Belli etmedim

İnsanlar neyin var dediklerinde ise türlü türlü bahaneler uydurdum

Hep geçiştirdim

Hiçbir zaman “sen” diyemedim

Günlerim böyle geçti

Acı, keder, yalnızlık…

 

Sonraları bir farklılık hissettim

Bugünlere geldim

Artık ne seviyorum seni ne de nefret ediyorum senden

Umurumda değilsin artık

İster izdivaç ister ölüm haberini alayım fark etmez herhalde

Senden adam olmaz derler ya harbiden öyle

Senden adam olmazmış

İnsan ancak boşa kürek çeker seninle

Ne sevgimi hak ediyorsun ne de nefretimi

Sadece seninle geçirdiğim yıllarıma, senin için döktüğüm gözyaşlarıma yanarım

Böyle olacağını hiç bilemezdim ama artık böyle

Yollarımız ayrıldı

Sen kendi dünyanda yaşıyorsun artık ben kendi dünyamda…

Bundan sonra ne ben girebilirim dünyana ne de sen girebilirsin dünyama…