Özür dilerim sevgili
Fazlaca sevdim seni
Fazlaca sahiplendim
Yine aştım haddimi
"Kurduğum en güzel hayalimsin sen ve gerçeğe tutunamayan bir hayalperestim ben."
Özür dilerim sevgili
Fazlaca sevdim seni
Fazlaca sahiplendim
Yine aştım haddimi
Başımı yastığa koyuyorum
Tam uyuyacağım, aklımda sen
Önce gülüşün geliyor aklıma
Hafiften bir tebessüm ediyorum
Sonra gözlerin…
Bir duruyorum öylece
Sonra da gidişin geliyor aklıma, tükeniyorum…
Bir film şeridi gibi geçiyor gözümün önünden
Uykumu kaçıran olaylar silsilesi
Olmayacak düşüncelere kapılıyorum, tükeniyorum…
Zamanla olan savaşım başlıyor
Uykuyla kavgaya tutuşuyoruz
Uyuyamıyorum
Bir an önce sabah olsun istiyorum
Sabah olsun ki yalnızlığım,
Sabah olsun ki acım bir nebze hafiflesin
Kendimi günlük hayatın anlamsız işlerine kaptırayım
Kaptırayım ki
Yalandan da olsa “iyiyim” diyebileyim…
Aklımda hep aynı soru
Ne ara böyle oldum ben?
Tükeniyorum…
Üzülüyorum
Kendi adıma değil
Senin adına üzülüyorum
Herkesi benim gibi sanıyorsun
Büyük bir yanılgı içindesin
Hayat bunu sana acı bir şekilde öğretecek
Hep mutluluk peşinde koşacaksın
Aşkı arayacaksın ama nafile
Aradığın aşkı kaybettiğini yıllar sonra fark edeceksin
Aklına ben geleceğim ama çok geç
Tebessüm edeceksin
Ardından bir pişmanlık saracak vücudunu
“Keşke” diyeceksin ama çok geç
Sen elden ele gezerken
Ben yine şiirlerimle olacağım
Benim değerlim olmak varken
Benim özelim olmak varken
Milletin oyuncağı olacaksın
Yazık oldu!
Büyüdüğümü sanıyordum
Bunca yıllık yaşanmışlık vardı
Çocuk değildim artık
Kimse üzemezdi beni
Derken “sen” girdin hayatıma
Afalladım
Ne yapacağımı bilemedim
Korktum, kaçmak istedim
Senden uzaklaşmak isterken daha da yakınlaştım sana
Gözlerine bakmamak için direndikçe engel olamadım gözlerime
Hep seni düşünür olmuştum
Hayallerim seninle başlayıp seninle bitiyordu
Mutluluk üzerine hayaller kurarken hepsi hüsranla sonlandı
Çok üzüldüm
Paramparça oldu kalbim
Bunu biliyordum
Bunun adı “aşk”tı, ben de bir “aşık”
Mutluluk hayalleri kuran fakat her daim acı çeken aptal bir aşık…