Son Sefer

Bir ikindi vakti gördü gözlerim seni

Şaşırdım, bu duygu kalbim için çok yeni

Bir tutam öfke, bir tutam hayal kırıklığı

Artık bir araya gelmez kalbimin kırıkları.

Bazen derin düşüncelere dalıyorum,

Düşünceler içerisinde kayboluyorum,

Acaba diyorum, nasıl yapıyor?

Nasıl oluyor da bensizliğe tapıyor?

Bazen silip atıyorum seni aklımdan,

Ama hiç çıkaramıyorum sol yanımdan,

Ne kalbimde umut ne gözlerimde fer,

Ne beni unut ne de hatırla son sefer.

Marifet

Hayatta edindim birçok tecrübe

Bazı gerçekleri edemiyorum tercüme

Saygısızlık ve edepsizliği sanıyorlar marifet

Bence bir an önce kopmalı kıyamet.

Saygı Duyacaksın!

Saygı duyacaksın!

Senin için ellerinden, ayaklarından ya da gözlerinden vazgeçen gazime,

Saygı duyacaksın!

Senin için eşinden, evladından, canından vazgeçen şehidime,

Saygı duyacaksın!

Evine ekmek getirmek için çalışan babana,

Saygı duyacaksın!

Evladı için kaygılanan fedakârlığın temsili annene,

Saygı duyacaksın!

Hep iyiliğini düşünen sabır küpü öğretmenine,

Saygı duyacaksın!

Seninle birlikte üzülebilen gerçek dostuna,

Saygı duyacaksın!

Namusu için yaşayan güzel ahlâklı kıza,

Saygı duyacaksın!

İyilik peşinde koşan iyi kalpli insanlara,

Saygı duyacaksın!

Dininin emrettiği gibi yaşayan herkese,

Saygı duyacaksın!

Saygıyı hak eden her güzel insana,

Saygı duyacaksın!

Çünkü saygı duyan her insan saygıyı hak eder!

Yer Yok

Pas, toz, duman içinde büyüdüm;

Sevgi yoktu, ben de kendime kini büründüm.

Aklımda gülüşün, artık kalmadı gücüm;

Düşündüm, ben ne ara büyüdüm?

Derdim var benim her insan gibi,

Bilirim, bulunur derman elbet de mi?

Çok çok duydum, aman aman!

Nerede hani her derde derman?

Âdem evladı bu, bir büyük cadı;

Güzeldi ama artık kalmadı tadı.

Öldürdü, bir prensesin bir yalanı;

Artık bitti, kalmadı takatım.

Aldırma, ben bir yalancı;

Ayrıca senin bir hayranın.

Sevdim, seni her şeyden çok;

Kalbim ellerinde senden başkasına yer yok.

Anlamıyorsun

Ne desem bilemiyorum,

Hangi kelime daha doğru?

Bazen her şeyi söyleyemiyorum,

Acaba bu bir sorun mu?

 

Anlatıyorum, anlatıyorum;

Sanki hiç anlamıyorsun gibi.

Bazen üzgün, bazen neşeli;

Sanki hiç anlamıyorsun beni.

 

Ben bir çiçeğim, susuz bırakılmış

Ben bir kuşum, kanatsız kalmış

Ben bir insanım, yüreği yanmış

Beni bana bırakın  her şey yalanmış.

 

O Çocuk

Masum bir çocukluk yaşadım,

Bazen güldüm, bazen ağladım.

Hayallerimi yarınlara taşıdım,

Dünler bitti, yarınlara ağladım.

 

Sevmek güzeldir, hiç korkmadım;

Sevilmemek korkuttu ama yılmadım.

Güzel günler yakındır, sabret;

En büyük yalanım oldu, affet.

 

Duygu dolu bir çocukluk, daha çok yokluk

Hayatı öğrenme çabası, varlık içinde yokluk.

Tatlı dilli, temiz kalpli, saf çocuğum benim

Biraz kıskanç, biraz hisli o çocuk benim.

 

 

Özgürlük

Sahi nedir özgürlük?

Bir kadının şiddet nedir bilmemesi mi?

Ya da başörtüsünü çıkarmak zorunda kalmaması mı?

Çocukların oyunlar oynayabilmesi mi?

Yoksa erkek, kız fark etmeden okuyabilmesi mi?

Hepsidir özgürlük, saygıdır özgürlük.

 

Hakkını arayanı ezmek değil,

Sokak ortasında öpüşmek değil,

Anne ve babaya bağırmak değil,

Yasak olanı yaşamak değildir özgürlük.

 

Özgürlük saygıdır.

İnanmak ya da inanmamaktır.

Kültürünü yaşamak, vatanına sahip çıkmak

Özünü korumak, haksızlığa karşı susmamaktır.

 

Özgürlük saygıdır.

İnançlara, inananlara

Öğretene, öğrenene

Çalışana, çalışamayana

Anneye, babaya

Eşine, çocuğuna

Gazine, şehidine

Vatanına, hakkını arayana

İnsana saygıdır özgürlük.

 

Kimsenin özgürlüğünü elinden almamak,

Yanlış olana hayır diyebilmek,

Doğru olanı yaşayabilmek,

Özgür olduğunu hissedebilmektir özgürlük.

Sensizlik

Sensizlik, belki de duyguların en kötüsü

Sessizlik, yokluğunda evimizin bitki örtüsü

Sen gittin gideli eksik diğer yarım

Kendimi bildim bileli seninle sol yanım.

 

Yine sensiz bir gece, yine zulüm

Yeni bir şey yok, ben yine üzgünüm

Derinlerde bir çocuk, epey utangaç

Ellerinde bir tomurcuk, sana muhtaç.

Saklı Bahçem

İçimde gizli bir dünya var, kimseye bahsedemem

İçinde hayallerim yanar, kimseyi affedemem.

Kendimden bile saklarım, kimseler bilmesin

Bazen çaresizce ağlarım, kimseler görmesin.

Bu benim saklı bahçem, hüzün ve gizem

Kendimden utanırım bazen, üzgün bu dizem.

Bazen gecelerim uykusuz, gündüzlerim yalan

Dünlerimin ertesi şuursuz, yarınlarım talan.

Özlem duyuyorum çocuk, ben bir oyunbazım

Ellerimde mavi bir boncuk, bana bir oyun lazım.

Korkuyorum

Korkuyorum,

Beni görünce gözlerinin içi parlıyor,

Göz bebeklerin büyüyor.

Herkesten farklı bakıyorsun gözlerime

Gözlerindeki ışığı kaybetmekten korkuyorum.

Ya gün gelir böyle bakamazsan bana?

Daha da kötüsü bakarsan bir başkasına…

Korkuyorum işte…

 

Korkuyorum,

Kaçıyorsun benden.

Şikâyet ediyorum sanma

Aksine hoşuma gidiyor.

Kaçıyorsun çünkü heyecan dolusun,

Utanıyorsun benden.

Ya gün gelir gerçekten kaçarsan benden?

Daha da kötüsü kaçarsan bir başkasına…

Korkuyorum işte!

 

Korkuyorum,

Benimleyken mutlu olduğunu söylüyorsun,

Huzur dolu görünüyorsun.

Küçük çocuklar gibi kıpır kıpırsın.

Ya gün gelir mutlu edemezsem seni?

Daha da kötüsü mutlu olursan bir başkasında…

Korkuyorum işte!

 

Korkuyorum,

Birlikte filmler izlemeyi, oturup saatlerce sohbet etmeyi seviyorum.

Ellerini tutmayı, saçlarınla oynamayı seviyorum.

Sana sarılmayı, seni öpmeyi seviyorum.

Sana ait olan her şeyi seviyorum.

En çok da bana ait olmanı seviyorum.

Ya gün gelir artık olmazsan benim?

Daha da kötüsü olursan bir başkasının…

Korkuyorum işte!

 

Korkuyorum,

Korktuğum o kadar çok şey var ki…

Ama ben en çok seni kaybetmekten korkuyorum.

Korkuyorum işte!

Korkuyorum…

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑