Basitçe Hoşça Kal

Hoşça kal sevgili, seni tanımak güzeldi

Keşke her zaman güzel kalabilseydin

Tanıdığım o saf ve temiz halinle

Kahkahalar attığımız günlerdeki gibi

Doğrularınla yaşayıp gurur duyduğum

O saf, küçük kalbine dokunduğum

Her şeyden daha güzeldi gönlün

Hoşça kal, bugün gönlümde ölüm günün

Küçük Kalp

Ya hiçbir şey olmamış gibi

Ya da hiçbir şey bitmemiş gibi

Rüyalarımda kalacak kadar yakın

Kabusum olacak kadar uzaksın

Nasılsın diye düşünmeden

Hangi yoldasın diye endişelenmeden

Sonsuza dek yok olan bir ukde misin?

Yoksa hiç gitmemiş gibi benimle misin?

Kaybettim

Eşsiz ve derin bir yalnızlık içindeyim

Etraf çok sakin ama içim değil

Uzanıp dokunamasam da seninleyim

Dön bir bak sevgili, bu senin eserin.

 

İçimde tarifi imkânsız fırtınalar seli

Dışarı çıkmaya çalışıyor içimdeki deli

Yıllar geldi geçti, esmedi bahar yeli

Ben yine kaybettim, kaybettim sevgili.

 

Bir  güz akşamı kapımı çaldı hüzün

Boş ver aldırma, her daim gülsün yüzün

Güneşimi kaybettim, karanlıklar içindeyim

Küçük meleğim öldü, sersefil bir haldeyim.

 

Eskiden sevgi dolu bir çocuktum

Bir gün sevgisizlik içinde yok oldum

Sana masal gelmesin, bu benim hayatım

Ben çok kez öldüm ama halen hayattayım.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑