Gecelerden kaçıyorum, bana gündüzleri verin

Yokluğunu kabullenmişken varlığının sarhoşu muyum neyim?

Gözlerimi kapatmaya korkuyorum, sen oradasın

Ben karanlığa açılan pencere, sen güneş gören odamsın

Kendi okyanuslarımı aştım, senin derende boğuldum

Anlamıyorum, baharı unutup bir sonbahar gününe mi vuruldum?

Farklı olduğunu sanırken gerçekleri görmek üzdü

İçinde sen olan bir dünya kurdum, gerçeklere yenik düştü

Artık üzülmem, gökyüzünün mavisine kanmak kolaydır

Ben gecenin karanlığını sevdim, bana yıldızları saydır

Sihirbaz değilim, bir kalemde silemem geçmişin izlerini

Artık git kadın, tekrar ateşe vermeden küllerini…