"Kurduğum en güzel hayalimsin sen ve gerçeğe tutunamayan bir hayalperestim ben."
Ellerimi göklere uzattım, yok tutan
Yüreğim yerle bir, bu son tufan
Bir ateşin içindeyim, yalanlara kandım
Yüreğim yangın yeri, yalanlarla yandım
Boş bakıyor gözlerim, boş ve anlamsız
Beni anlamaya çalışma, boş ver anlamsız
Sahte gülümsemeler, yalan sözler
Yalan dünyanın aynası, yalansınız gözler
Birden fırtına çıkar yüreğinde
Sığınacak bir liman ararsın
Bir umut belirir gözlerinde
Yüzlerdeki yalanlara kanarsın
Kirlidir ruhun ve sislidir yolun
Hayat misali, bir varım bir yokum
Artık istesen de geri gelemez
Üzgünüm, yağmur ruhunu temizleyemez
Bak, bir gece daha bitti uykusuz
Yorgun gözlerim artık duygusuz
Beni anlamadınız, satırlara yazdım
Siz yazı yaşarken ben yine ayazdım
Yine fırtınalar kopuyor yüreğimde
Sığınacak bir limanımsa kalmadı
Dipsiz bir karanlıksın gözlerimde
Üzgünüm meleğim, senden eser kalmadı
Ne desem bilemiyorum,
Hangi kelime daha doğru?
Bazen her şeyi söyleyemiyorum,
Acaba bu bir sorun mu?
Anlatıyorum, anlatıyorum;
Sanki hiç anlamıyorsun gibi.
Bazen üzgün, bazen neşeli;
Sanki hiç anlamıyorsun beni.
Ben bir çiçeğim, susuz bırakılmış
Ben bir kuşum, kanatsız kalmış
Ben bir insanım, yüreği yanmış
Beni bana bırakın her şey yalanmış.
BİR HAYALPEREST 