Üzülüyorum

Kendi adıma değil

Senin adına üzülüyorum

Herkesi benim gibi sanıyorsun

Büyük bir yanılgı içindesin

Hayat bunu sana acı bir şekilde öğretecek

Hep mutluluk peşinde koşacaksın

Aşkı arayacaksın ama nafile

Aradığın aşkı kaybettiğini yıllar sonra fark edeceksin

Aklına ben geleceğim ama çok geç

Tebessüm edeceksin

Ardından bir pişmanlık saracak vücudunu

“Keşke” diyeceksin ama çok geç

Sen elden ele gezerken

Ben yine şiirlerimle olacağım

Benim değerlim olmak varken

Benim özelim olmak varken

Milletin oyuncağı olacaksın

Yazık oldu!