Fırtınalar

Birden fırtına çıkar yüreğinde

Sığınacak bir liman ararsın

Bir umut belirir gözlerinde

Yüzlerdeki yalanlara kanarsın

 

Kirlidir ruhun ve sislidir yolun

Hayat misali, bir varım bir yokum

Artık istesen de geri gelemez

Üzgünüm, yağmur ruhunu temizleyemez

 

Bak, bir gece daha bitti uykusuz

Yorgun gözlerim artık duygusuz

Beni anlamadınız, satırlara yazdım

Siz yazı yaşarken ben yine ayazdım

 

Yine fırtınalar kopuyor yüreğimde

Sığınacak bir limanımsa kalmadı

Dipsiz bir karanlıksın gözlerimde

Üzgünüm meleğim, senden eser kalmadı