Matem

Gözlerimde sonsuz matem, gönlünde yer yok madem

Kalem temenni bilmez, teselli vermez hiçbir dem

Sitemim sana değil,  benimkisi soluk bir iç çekiş

Yolunu kaybetmiş bir derviş, elzem bildiğim sanemi kaybediş…

Hiç kimseye söyleyemediğim için sırlara dönüşen dertlerim var benim

Yalnızlığımı paylaştığım evim, ruhumu kaybettiğim bedenim

Yüzüme gülen dostlarım, mutlu olmamı ne kadar ister ki?

Yirmi sekiz yıldır sabrederim, bu son olsun yeter ki!..

Kaderin pençesindeyim, aradığım bir tutam huzur

Güneşimi kaybettim, yanaklarımdan süzülür yağmur

Adımlarım hep değişir, boşluğa koşan bir karanlık misali

Elimde kırık bir tebeşir, vuslatı karalayan bir yalnızlık timsali…