Haykırış

Yuvası bozulan bir kuş gibi

Çırpındım durdum

Çırpınmaktan başka

Elimden hiçbir şey gelmedi

Çırpındıkça çaresizliğe gömüldüm

Çaresizliğe gömüldükçe çırpındım

Belki duyan birisi olur diye

Son nefesimle haykırdım

Sonrası sessizlik

Çığlıklar sessiz, gözyaşları sessiz…

 

En çok da en yakın olduklarım üzdü beni

Beni gördüler, sesimi duydular

Biliyorum

Fakat kördüler, sağırdılar

Yalnızlık içinde kabullendim ölümü

En derinlerde hissettim nefesini

Ellerim tutunacak bir el ararken

Beni bırakıp giderken gördüm hepsini

Sonrası sessizlik

Çığlıklar sessiz, gözyaşları sessiz…