Belki Bir Gün

Yalanlar üstüne bir aşktı bizimkisi

Masum bir imkânsızlık öyküsü

Bir bilmecenin bilinmezliği

Belki de kırık bir kalbin son nefesi…

Biliyorsun

Seni üzdüğüm gün uyuyamazdım

Kıyamet kopsa umursamazdım

Ellerinden tutardım

Sana uzanan ellerimi kırmasaydın…

Biliyorum

Ben imkânsızı diledim

Bir aldanışın kurbanı ruhum

Bir yok oluşun mimarı şuurum

Ve gözlerin,

En sevdiğim renktir gözlerin…

Hatırımda kalan gözlerin

Yanaklarımdan gözyaşı olarak dökülür

Sonsuzluk sandığım bu aşkın

Bir rüya olduğunu öğrendim

Uyandırdığın için teşekkür ederim!..

Her şeye rağmen

Belki bir gün meleğim…

Yorum bırakın

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑