"Kurduğum en güzel hayalimsin sen ve gerçeğe tutunamayan bir hayalperestim ben."
Sanırım bir özür borçluyum sana
Geç gelen umutsuz bir özür
Ben hep senin gölgeni aradım
Oysa sen hep bana güneş oldun
Göremedim
Belki de görmek istemedim
Kaybolmuşken kırgınlıklar içerisinde
Sen çekip aldın beni o karanlıktan
Bir rüyadan uyandığımı sanarken
Meğer en derin uykulardaymışım
Bilemedim
Kayboldum yine
Karanlıklar içinde bekliyorum seni
Bir gece vakti gelen acı bir kahve gibi
Yarım kalan bir aşkın hikayesi, gözlerimde yağmur
Bedenim yokluğunun viranesi, bulutlarım mağdur
Uzletimde mutluyum, kalabalıklar seni hatırlatır
Desem ki unuttum, doğrular bu yalanı iyi tanır
Seni seviyorumlar hiç bu kadar anlamsız olmamıştı
Senin yokluğun herkesin çokluğu ile dolmamıştı
Solmamıştı çiçekler, hatıralarımda halen seviliyorken
Bitti bahar, tek kelime bile etmeden bulutlara gidiyorken
Her tercih kaderin bir taşıdır, seninkisi yol değil
Kalbinin temeli hayırlı olsun, seninse yol giderim
Gelip geçiyor günler lakin mutluluğum sende kaldı
Hiçbir şey haz vermiyor artık vuslatımızı kimler aldı
Benim şiirim “sen”sin…
Şiirlerim, uykusuz gecelerimin bir hediyesi
Acı dolu bir gün ve sen yine yoksun
Keşkeler bitti, yıkıldı şehrimin kalesi
Kalktı son perde ve bozuldu efsun
Dizleri kanayan bir çocuk misali
Her yağmur sonrası sığınacağın evdim
Güneş, yağmursuz da mutluyken
Ben seni mutlu ederek mutlu olmayı sevdim
Kendi doğrusunu kaybetmiş bir yalancının
Ucuzluğuna inanmayı seçmekti yanlışım
Birçok anımın olduğu bir yabancının
Oyuncak hikayesine dönüşen yanıyım
Herkes kendine yakışanı yaparmış
Gerçek yüzünü görmeme izin verdin
Her şey için teşekkür ediyorum
Gönlüm rahat, yokluğuma hoş geldin!..
Gecelerden kaçıyorum, bana gündüzleri verin
Yokluğunu kabullenmişken varlığının sarhoşu muyum neyim?
Gözlerimi kapatmaya korkuyorum, sen oradasın
Ben karanlığa açılan pencere, sen güneş gören odamsın
Kendi okyanuslarımı aştım, senin derende boğuldum
Anlamıyorum, baharı unutup bir sonbahar gününe mi vuruldum?
Farklı olduğunu sanırken gerçekleri görmek üzdü
İçinde sen olan bir dünya kurdum, gerçeklere yenik düştü
Artık üzülmem, gökyüzünün mavisine kanmak kolaydır
Ben gecenin karanlığını sevdim, bana yıldızları saydır
Sihirbaz değilim, bir kalemde silemem geçmişin izlerini
Artık git kadın, tekrar ateşe vermeden küllerini…
Gözlerimde sonsuz matem, gönlünde yer yok madem
Kalem temenni bilmez, teselli vermez hiçbir dem
Sitemim sana değil, benimkisi soluk bir iç çekiş
Yolunu kaybetmiş bir derviş, elzem bildiğim sanemi kaybediş…
Hiç kimseye söyleyemediğim için sırlara dönüşen dertlerim var benim
Yalnızlığımı paylaştığım evim, ruhumu kaybettiğim bedenim
Yüzüme gülen dostlarım, mutlu olmamı ne kadar ister ki?
Yirmi sekiz yıldır sabrederim, bu son olsun yeter ki!..
Kaderin pençesindeyim, aradığım bir tutam huzur
Güneşimi kaybettim, yanaklarımdan süzülür yağmur
Adımlarım hep değişir, boşluğa koşan bir karanlık misali
Elimde kırık bir tebeşir, vuslatı karalayan bir yalnızlık timsali…
Hoşça kal sevgili, seni tanımak güzeldi
Keşke her zaman güzel kalabilseydin
Tanıdığım o saf ve temiz halinle
Kahkahalar attığımız günlerdeki gibi
Doğrularınla yaşayıp gurur duyduğum
O saf, küçük kalbine dokunduğum
Her şeyden daha güzeldi gönlün
Hoşça kal, bugün gönlümde ölüm günün
Ya hiçbir şey olmamış gibi
Ya da hiçbir şey bitmemiş gibi
Rüyalarımda kalacak kadar yakın
Kabusum olacak kadar uzaksın
Nasılsın diye düşünmeden
Hangi yoldasın diye endişelenmeden
Sonsuza dek yok olan bir ukde misin?
Yoksa hiç gitmemiş gibi benimle misin?
Yalanlar üstüne bir aşktı bizimkisi
Masum bir imkânsızlık öyküsü
Bir bilmecenin bilinmezliği
Belki de kırık bir kalbin son nefesi…
Biliyorsun
Seni üzdüğüm gün uyuyamazdım
Kıyamet kopsa umursamazdım
Ellerinden tutardım
Sana uzanan ellerimi kırmasaydın…
Biliyorum
Ben imkânsızı diledim
Bir aldanışın kurbanı ruhum
Bir yok oluşun mimarı şuurum
Ve gözlerin,
En sevdiğim renktir gözlerin…
Hatırımda kalan gözlerin
Yanaklarımdan gözyaşı olarak dökülür
Sonsuzluk sandığım bu aşkın
Bir rüya olduğunu öğrendim
Uyandırdığın için teşekkür ederim!..
Her şeye rağmen
Belki bir gün meleğim…
Yalnızlık nedir bilir misin?
Duvarların üstüne üstüne gelmesi
İçinde çığlıklar koparken seni kimsenin duymaması
Kafanın içinde cevapsız sorulardan bir ordu sanrısı
Ardı arkası kesilmeyen öfke patlamaları tanrısı…
Kaçmak istiyorsun, neyden kaçtığını bilmeden
Sitem dolusun, kime olduğunu bilmeden
Yakmak istiyorsun, usulca çekip gitmeden
Kırıp dökmek istiyorsun, sonrasını düşünmeden…
Anlamsız duygular içindesin: korku, sitem, sevgi
Bazen kalbinde bir umut bazen bir sezgi
Sanki birisi çıkıp seni anlayacakmış gibi
Sonra yine hayal kırıklığı yine aynı kısır sezgi…
BİR HAYALPEREST 